Ewolucja podejścia UE – linia czasu budowania odporności infrastruktury krytycznej
2006 – Europejski Program Ochrony Infrastruktury Krytycznej (EPCIP)
Pierwszy program unijny dotyczący ochrony infrastruktury, koncentrujący się na zagrożeniach fizycznych i wymianie informacji.
2008 – Dyrektywa 2008/114/WE
Pierwszy akt prawny UE w tej dziedzinie, obejmujący sektory energii i transportu oraz ustanawiający zasady identyfikacji infrastruktury europejskiej.
2013–2017 – łączenie bezpieczeństwa fizycznego i cyfrowego
UE integruje kwestie ochrony infrastruktury z bezpieczeństwem sieci informacyjnych. Wdrażana jest Dyrektywa NIS oraz projekty badawcze w ramach programu Horyzont 2020 i sieci ERNCIP.
2020 – Europejska Strategia Bezpieczeństwa UE
Komisja zapowiada nowy model współpracy „all-hazards”, obejmujący zagrożenia naturalne, technologiczne, klimatyczne i hybrydowe.
2022 – Dyrektywa (UE) 2022/2557 o odporności podmiotów krytycznych (CER Directive)
Nowe przepisy zastępują Dyrektywę 2008/114/WE i obejmują 11 kluczowych sektorów. Wprowadzają obowiązek opracowania krajowych strategii odporności, analiz ryzyka oraz planów reagowania.
2023 – rozpoczęcie działalności grupy CERG (Critical Entities Resilience Group)
Komisja Europejska ustanawia grupę ekspertów państw członkowskich, przewidzianą w art. 19 Dyrektywy CER. CERG staje się forum współpracy i wymiany doświadczeń w zakresie wdrażania nowych przepisów.
2024 – przyjęcie Blueprintu UE
Rada UE zatwierdza plan reagowania na poważne incydenty o charakterze transgranicznym. Blueprint określa mechanizmy wymiany informacji, wspólnej komunikacji i wsparcia technicznego między państwami.
2025 – wzmocnienie ram operacyjnych: Program Pracy CERG 2025–2026 i Rekomendacja Komisji dotycząca identyfikacji podmiotów krytycznych
Rok 2025 to przełomowy moment w praktycznym wdrażaniu systemu odporności:
-
Program Pracy CERG 2025–2026 określa priorytety działań grupy, takie jak wsparcie implementacji Dyrektywy CER, analiza krajowych strategii odporności, organizacja ćwiczeń oraz rozwój narzędzi oceny ryzyka.
-
Rekomendacja Komisji w sprawie identyfikacji podmiotów krytycznych doprecyzowuje kryteria stosowania art. 6–7 Dyrektywy CER. Ujednolica podejście do oceny znaczenia podmiotów, ich roli w świadczeniu usług kluczowych oraz skali potencjalnych skutków zakłóceń.