03

październik
26

Signal Support nigdy o nic nie prosi, czyli jak przejmowano konta w komunikatorze

Redakcja Projekt IK

Inne artykuły

IK na celowniku. Cotygodniowe zestawienie informacji poniżej progu wojny: 23-30 października 2026

Policja w czterech krajach Unii Europejskiej zatrzymała w tym tygodniu kolejne osoby związane z siatką sabotażową, którą służby łączą z Rosją. Siatka

Cell Broadcast: dlaczego sieć komórkowa stała się kanałem alarmowym państwa?

Kiedy w 2022 roku Niemcy uruchamiały DE-Alert, w debacie o wyborze technologii wracał jeden argument: sieć komórkowa wie, gdzie jesteś. Radio

Dron, który nie wybuchł, czyli kto wyznacza próg wojny hybrydowej

Intuicja podpowiada, że wojna zaczyna się w jakimś wyraźnym momencie. Od wypowiedzenia, od kolumn czołgów przekraczających granicę, od daty, którą podręczniki historii będą

IK na celowniku. Cotygodniowe zestawienie informacji poniżej progu wojny: 16-23 października 2026

Miniony tydzień potwierdził dwie tendencje, które od miesięcy kształtują sytuację bezpieczeństwa w regionie: systematyczne niszczenie ukraińskiej infrastruktury energetycznej przed sezonem zimowym

Signal Support nigdy o nic nie prosi, czyli jak przejmowano konta w komunikatorze

„Dear User, this is Signal Security Support ChatBot. We habe noticed suspicious activity on your device, which could have led to data leak.” Tak zaczyna się jedna z wiadomości, które w 2025 roku trafiały do użytkowników Signala. Literówka „habe” jest w oryginale. Raport pokazuje tę wiadomość na zrzucie ekranu. Kończy się prośbą o kod weryfikacyjny, z dopiskiem, żeby nie mówić go nikomu, nawet pracownikom Signala.

Zespół CSIRT GOV co roku publikuje Raport o stanie bezpieczeństwa cyberprzestrzeni RP. W edycji za 2025 rok jeden z rozdziałów opisuje ataki na szyfrowane komunikatory. Ten wektor jest o tyle ciekawy, że szyfrowanie nikomu tu nie przeszkodziło. Nikt go nie złamał.

Dlaczego komunikatory

Raport podkreśla, że kampanie wymierzone w komunikatory takie jak Signal i WhatsApp były obserwowane już w poprzednich latach. W 2025 roku liczba takich incydentów wzrosła. Autorzy podają też jeden z możliwych powodów. Organizacje podnoszą zabezpieczenia i zwiększają świadomość użytkowników głównie wobec socjotechniki rozsyłanej mailem. To może być jednym z uwarunkowań, które popychają atakujących do technik dotąd mniej popularnych, ale, jak czytamy, nie mniej skutecznych. W rezultacie, jak piszą autorzy, atakujący zaczęli w 2025 roku na szeroką skalę wysyłać wiadomości phishingowe przez ogólnodostępne komunikatory.

Raport zaznacza jeszcze jedno. Atak nie polega na wykorzystaniu podatności samego komunikatora. Szyfrowanie end-to-end, które chroni treść rozmów, jest według autorów preferowanym sposobem komunikacji w internecie. Problem leży gdzie indziej.

Nazwa, która nie jest unikalna

Żeby napisać do ofiary, atakujący potrzebuje jej identyfikatora w Signalu. Najczęściej jest to numer telefonu, który można zdobyć na przykład z darknetu albo z wcześniej zdobytej listy numerów. Można też użyć nazwy użytkownika.

Najczęściej atakujący podszywali się pod dział wsparcia, na przykład pod konto „Signal Support”. Raport tłumaczy, że nazwa użytkownika w Signalu, w przeciwieństwie do indywidualnego identyfikatora konta, nie jest unikalna. Nie jest też zastrzeżona dla kont serwisowych. Atakujący mógł więc nazwać się dowolnie.

Raport pisze o „nazwie użytkownika”. Dla porządku: w samym Signalu to, co widzimy w nagłówku czatu, to nazwa profilu, a nie username, i to ona może być dowolna. Ta uwaga pochodzi spoza raportu.

Kod i PIN

Wiadomości różniły się treścią, stylem i językiem, głównie angielskim i polskim. Wszystkie dążyły do tego samego: do kodu weryfikacyjnego i kodu PIN. Zwykle straszyły „podejrzaną aktywnością” albo próbą przejęcia konta. Żeby się zabezpieczyć, użytkownik miał zacząć korespondencję z rzekomym wsparciem i przekazać oba kody w wiadomości tekstowej.

Druga wiadomość z raportu brzmi: „Signal Security is here. Recently, attempts to hack users of our messenger with the connection of third-party devices to the account have become more frequent.” Kończy się zdaniem „Stay safe and thank you for using the most secure messenger witam end-to-end encryption”. Polskie „witam” wpadło w środek angielskiego zdania. Na kolejnym zrzucie widać dalszy ciąg: „Enter the verification code”, a potem „Enter your PIN”.

Gdy ofiara zaakceptowała prośbę o kontakt i podała oba kody, atakujący logował się na jej konto. Ofiara była wtedy wylogowywana z komunikatora. Raport tłumaczy to tym, że użytkownik mógł być zalogowany tylko na jednym urządzeniu naraz, a wersja na komputer działa za pośrednictwem telefonu i nie jest osobnym urządzeniem.

Dwa scenariusze po przejęciu

CSIRT GOV zaobserwował dwa sposoby działania atakującego.

Pierwszy to całkowite przejęcie konta. Atakujący zmieniał numer telefonu przypisany do konta i kod PIN, żeby ofiara nie mogła odzyskać dostępu.

Drugi jest sprytniejszy. Atakujący dodawał do grup ofiary kolejne konto Signal, które kontrolował, często o nazwie podobnej do nazwy ofiary. Nie próbował przejąć konta na stałe. Gdy ofiara odzyskała dostęp, podstawione konto zostawało w grupach, na przykład pracowniczych, i dalej widziało nowe wiadomości.

Niezależnie od scenariusza atakujący mógł zbierać dane kolejnych użytkowników i powtarzać schemat. Przejęte konta mogły rozsyłać kolejne wiadomości phishingowe. Raport mówi o znacznym potencjale dalszej ekspansji.

Komunikat rządu, rekomendacje i głos z Holandii

CSIRT GOV reagował na te incydenty, wymieniał informacje i prowadził edukację w podmiotach, które podlegają jego właściwości. Pełnomocnik Rządu do Spraw Cyberbezpieczeństwa wydał komunikat w sprawie kampanii wymierzonej w użytkowników Signala, z opisem zagrożenia i rekomendacjami. W czerwcu 2025 roku problem opisało też Dowództwo Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni. W 2026 roku informacje o tym wektorze opublikowały holenderskie służby MIVD i AIVD, potwierdzając ukierunkowany charakter takich ataków.

Raport zawiera też listę dziewięciu zaleceń dla użytkowników Signala. Warto je znać, bo są konkretne. Należy ustawić nowy, alfanumeryczny PIN dłuższy niż domyślne cztery cyfry. Warto rozważyć wyłączenie przypomnień o PIN-ie, bo częste wpisywanie go przyzwyczaja nas do podawania. Trzeba włączyć blokadę rejestracji, która wymaga PIN-u przy ponownej rejestracji numeru, oraz ukryć numer telefonu przed innymi użytkownikami. Należy regularnie sprawdzać listę połączonych urządzeń, a raport wprost nie zaleca łączenia konta Signal z aplikacją na innych urządzeniach. Gdy w rozmowie pojawia się komunikat o zmianie numeru bezpieczeństwa, trzeba to wyjaśnić innym kanałem, najlepiej osobiście. Zakładając grupę, najlepiej być jej jedynym administratorem, żeby nikt nie dodał do niej obcego konta. Warto włączyć znikające wiadomości i blokadę ekranu. Raport powtarza też podstawową zasadę: Signal Support nigdy nie prosi o PIN ani o kod z SMS-a.

Dla administracji autorzy mają jeszcze jedną wskazówkę. Administracja państwowa dysponuje dedykowanymi rozwiązaniami do wymiany informacji, jawnych i klauzulowanych. CSIRT GOV zachęca między innymi do korzystania z systemu SKR-Z i komunikatora mSzyfr, opracowanych ze środków państwowych. Nie są one ogólnodostępne.

Rozmowa, która została na prywatnym telefonie

We wstępie do raportu autorzy sprowadzają całą sprawę do dwóch kwestii. Pierwsza: informacje służbowe należy wymieniać wyłącznie kanałami monitorowanymi przez organizację, takimi jak poczta czy korporacyjne komunikatory, z wyłączeniem urządzeń prywatnych. Druga: użytkownicy muszą umieć rozpoznać zagrożenie, a to wymaga stałej edukacji.

Szyfrowanie end-to-end chroni rozmowę przed podsłuchem. Nie chroni przed rozmówcą, który właśnie poprosił o PIN. Ile służbowych grup roboczych wciąż działa na prywatnych telefonach, w aplikacji, której nikt w organizacji nie widzi?

 

Źródło: Raport o stanie bezpieczeństwa cyberprzestrzeni RP w 2025 roku (CSIRT GOV), rozdział „Zagrożenia dla komunikatorów”, s. 113–126, oraz przedmowa, s. 5–6.